image002.gif

 

Sport Combinatie BADHOEVEDORP VETERANEN 45+2

 

SEIZOEN 2017 – 2018

home veldvoetbal

 

Afdeling:

1e klasse A (S) 45+

 

Spelers:

 

Ed van den Berg

Rob Bijleveld

Erik Bregman

Peter Dekker

Herman Krijgsman

Martin Kroes

Niels Kruithof

Bob van Leeuwen

Michel van Leeuwen

Richard van Opmeer

Roy Raghoenath

Ramon Rijkeboer

Rene Ruyken

René Scheepmaker

Mike Thoonsen

Melvin Troost

Franklin van Willigenburg

Marc Zeedijk

 

Coaching:

Ramon Rijkeboer

06 46146033

 

scheidsrechter:

Piet de Vries

 

grensrechter:

Ruud Bloemer

 

shirtsponsor:

 

seizoen planning SCB-teams

 

KNVB programma SCB-teams

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 4 november:

“Sta in de file, ben later” werd er geappt, gevolgd door een stuk of 10 keer “ik ook”. De toegangswegen richting Heemstede en Haarlem lopen al tijden vol maar door afsluitingen elders nu helemaal. Gelukkig werden wij om 15:00 bij koploper HBC verwacht en dat ligt net over de brug bij Cruquius en waren we toch allemaal op tijd. Nog even wat verwarring over de kleedkamer maar toen mochten we het veld op. Echt gras dit keer dat door het gestage gemiezer behoorlijk “snel” was geworden. En dat bleek al na 2 minuten toen Ed gruwelijk de fout in ging na een afstandsschot. Hoewel er geen zon te zien was begreep hij onmiddellijk hoe Pasveer zich gevoeld moet hebben. Nog balend van deze blunder lag de volgende er al in. Franklin was zo uit het vliegtuig vanuit de USA het veld opgerend en moet last hebben gehad van een jetlag. Want anders had de lepe spits van HBC hem nooit zo gemakkelijk opzij kunnen zetten. Als je binnen een paar minuten al op 2-0 staat tegen de koploper kan het wel eens een lastige middag worden. Onverhoopt wist Richard “bliep bliep” Roadrunner via een vlotte aanval tegen te scoren en gloorde er zowaar weer hoop. Deze was echter van korte duur want ze vielen als zoete broodjes resulterend in een 5-1 ruststand.

De tweede helft werd vanwege de snel invallende duisternis op een ander veld gespeeld met kunstlicht. Met zonder bril en beperkt zicht veranderde de bal in een vage witte vlek wat als keeper best vervelend is. Omdat wij de tweede helft toch sterker voor de dag kwamen was HBC niet meer zo dominant (of heeft dat aan de wissels bij HBC gelegen?). Franklin had zijn jetlag helaas niet in de kleedkamer laten liggen en wist een lage voorzet prachtig met buitenkantje links in de kruising te rossen…… in eigen doel weliswaar. Ondanks de gelijkwaardige verhoudingen wisten wij niet te scoren. De eindstand werd door de rechtsbuiten van HBC op het bord gezet toen hij met een kanonskogel van een afstandje van ongeveer een meter een poging deed om Ed om te leggen wat net niet lukte maar wel nog een doelpunt opleverde. Met een 7-1 uitslag dropen we letterlijk af richting kleedkamer om onze geestelijke wonden te likken.

Een wedstrijd om snel te vergeten en laten we er maar vanuit gaan dat we bij toeval allemaal een dag van algehele malaise hadden. De Lijder heeft er nog alle vertrouwen in dat we kampioen kunnen worden dus laten we hem in de volgende wedstrijden niet teleurstellen.

 

Zaterdag 28 oktober:

We gingen niet naar Zandvoort al aan de zee; ze kwamen naar ons toe en namen Jantje Lammers mee. Een nieuwe en dus onbekende tegenstander in onze competitie maar wel met een aantal BN’ers in de gelederen. We hadden al geruchten gehoord dat Jan Lammers, voormalig Formule 1 coureur en nog steeds jaarlijks actief in de 24 uur van Le Mans, en good old Pietje Keur, oud spits van o.a. Haarlem en Feyenoord, in dit team zouden spelen. Uiteindelijk kwam deze wedstrijd alleen Jan Lammers opdraven.

Aan het begin van de wedstrijd werd als snel duidelijk hoe de verhoudingen die middag zouden liggen. Zandvoort zette druk en probeerde snel combinerend bij ons doel te komen. Wij waren daardoor genoodzaakt de ons oh zo geliefde counter te hanteren en na 10 minuten resulteerde dat al in de 1-0.  De kansen vlogen over en weer en goals konden dan ook niet uitblijven. Met een 3-3 ruststand op naar de thee.

In de rust toch even aan Jan zijn prognose gevraagd voor de 3 resterende Formule 1 races. Ik moet immers nog wat achterstand goed maken in mijn Formule 1 pouletje. Jan was ervan overtuigd dat Max nog wel een race zou gaan winnen. Had ik nu maar geluisterd.

De tweede helft gaf eenzelfde beeld als de eerste. Zandvoort voerde de druk op en wij counterden er op los. Zo wisten beide teams nog een keer te scoren. Zandvoort diende nog 2 keer een claim in voor een penalty maar die verwees Scheids Piet resoluut naar de prullenbak. Piet was ook niet te beroerd, zij het na enig twijfelen, om een buitenspelgoal van ons af te keuren. Vlak voor tijd wist Zandvoort toch de 4-5 in het doel te werken. Terwijl de meesten van ons een verlies al aan het verwerken waren wist Michel een vrije trap heel snel en heel slim in het doel te werken. Einduitslag 5-5 en wat mij betreft terecht na een leuke pot voetbal. Vernoemenswaardig is dat MIKE! er ondanks de vele kansen er maar 4 wist te verzilveren en dat bikkel Mark systematisch maar wel legaal de tegenstanders het veld uit probeerde te werken. Dat lukt helaas niet bij de puberspits van Zandvoort, maar wat heeft hij het die snotneus moeilijk gemaakt.

 

Zaterdag 14 oktober:

Was het vorige week nog oudhollands “pokkenweer”, vandaag een prachtige nazomerdag. We mochten opnieuw aantreden tegen de Koninklijke uit Heemstede alleen nu tegen het zwakker geachte eerste team. MIKE!! had zijn maillot toch nog maar een keertje thuis gelaten en Roy was dit keer geen wissel. Hij was er helemaal niet. Vanwege algehele ongesteldheid moest Niels verstek laten gaan en was René R. wel omgekleed (grote klasse) maar zat te snotteren op de bank. Rob zei geloof ik ook dat hij ziek was maar ik kon hem helaas niet verstaan. Gelukkig konden we wel weer rekenen op Dekkertje hoewel hij met deze nieuwe huidskleur moeilijk te herkennen is.

De afgelopen jaren brachten ons alleen maar overwinningen tegen dit elitaire genootschap uit Heemstede, dus de basis voor onderschatting was al gelegd. Zo net voor het avondeten werd er om 16:00 afgetrapt. Als snel werd duidelijk dat de scherpte bij vele van ons ver te zoeken was en meerdere keren kwam KHFC in overtal op Ed af. Na klungelig uitverdedigen rolde de bal voor de voeten van de tegenstander die met zijn ogen dicht uithaalde. Helaas wist dit mislukte schot via de paal het net te bereiken en stonden we zowaar achter. We zetten nog wel aan in de eerste helft en hadden zeker kansen maar het bleef bij een 0-1 stand.

In de rust was gelijk al duidelijk dat het niet goed zat. Een deel van het team ging voor het wekelijkse bakkie thee terwijl de andere helft op het veld achter bleef. Lijkt mij niet de bedoeling mannen.

Over de tweede helft hou ik het maar kort. Ik zal het geen wanvertoning noemen, maar het kwam toch wel erg in de buurt. Een aantal spelers toonden nog wel karakter maar na de 0-2 was de angel er wel uit. Daarna had KHFC nog wat flinke dotten van kansen maar wist er uiteindelijk nog maar 2 in te prikken. Maar van een 0-4 uitslag tegen dit team moeten we toch echt het schaamrood op de kaken krijgen. Na afloop zat de stemming er toch al redelijk snel weer goed in en werden we omgekocht door de plaatselijke bridgeclub met het verzoek de kantine asap te verlaten. De derde helft met een klein groepje doorgegaan in 1890 tot in de late uurtjes maar daar weet ik de details niet meer van. Volgende week zijn we vrij dus een mooie gelegenheid om alle pijntjes en griepjes uit te zieken.

 

Zaterdag 23 september - 7 oktober:

’s Morgens vroeg de gordijnen open getrokken. “Wat een zeikweer”. Sommige spelers vinden het heerlijk om in de stromende regen op het veld te huppelen maar uw scribent behoort zeker niet tot deze groep. Wetende dat we op kunstgras moeten spelen en afgelasting dus geen optie is rest niets anders dan een diepe zucht en een “accepteren Johnnie”. Gelukkig gaf Buienradar aan dat het in de loop van de dag droger zou worden dus dat geeft de burger moed.

Nadat we in de seizoensouverture tegen de Koninklijke uit Heemstede knullig tegen een gelijkspel aan waren gelopen (3-3) en de 2e wedstrijd tegen de buren uit Hoofddorp onterecht met 3-2 hadden verloren stond deze zaterdag niemand minder dan Olympia Haarlem, de nummer 2 van de afgelopen jaren, op het programma. Een topper dus die altijd op het scherpst van de snede wordt uitgevochten.

De regen had keurig naar buienradar geluisterd en het kunstgrasveld was voor het eerst dat wij er op mochten spelen een goed bespeelbare mat. De zin zat er goed in want om 14:00 zat bijna iedereen al in de kleedkamer. Na de goedbedoelde luidruchtige adviezen van altijd weer dezelfde spelers was het even wachten op de wedstrijd voor ons en konden we eindelijk het veld op. Roy was weer eens wissel en MIKE!! had, waarschijnlijk voor de laatste keer dit seizoen, zijn maillot niet aangetrokken. We gingen goed van start en na de eerste schermutselingen wist MIKE!! een prachtige pass op waarde in te schatten waarna hij de bal panklaar legde voor Richard die het keurig afronden. Voor rust bleven wij de bovenliggende partij en wist Richard er beheerst 2-0 van te maken. De verdediging stond als een huis en hun beste man op het middenveld werd bekwaam uitgeschakeld door onze middenvelders. Zo goed zelfs dat hij na rust niet meer terugkeerde op het veld. Niels buffelde alle gaatjes dicht en Erik liep al foeterend en tierend constant de tegenstander voor de voeten. Olympia kwam niet verder dan een aantal kansloze afstandsschoten en een knappe kopbal die echter met een ultieme katachtige reactie van Ed tot corner werd verwerkt.

De tweede helft hadden beide teams behoorlijk gewisseld maar dat veranderde weinig aan het speelbeeld. Olympia probeerde wel maar kwamen er niet doorheen. Er bleven kansen komen voor ons en als daar wat boelkloediger mee omgegaan was dan had de uitslag hoger uit kunnen vallen. Nu bleef het bij wederom een goal van Richard en een prachtig krul, niet van Mul maar van Martin, in de bovenhoek. 4-0 tegen Olympia is een uitslag die staat als een huis. Het hele team heeft er keihard voor gewerkt en de uitslag was meer dan terecht. Volgende week 1890 uit, altijd lastig.